Waterstof, een oud verhaal.

Door Blokker_1999 op zaterdag 10 april 2021 11:47 - Reacties (14)
Categorie: /var, Views: 4.763

Vandaag zou ik graag eens een beetje in de geschiedenis duiken. Een veel gelezen argument van voorstanders van waterstofauto’s is namelijk dat rijden op waterstof iets nieuw is terwijl rijden op batterijen oude techniek is die al meer dan een eeuw bestaat. Maar is het allemaal wel zo zwart/wit?

Elektrisch rijden, een beetje geschiedenis

Het is uiteraard correct dat een auto aangedreven door batterijen geen nieuw idee is. De elektrische motor werd voor het eerst uitgevonden in 1828, lang voordat we motoren op een brandstof zoals diesel kenden. Enkele jaren na de uitvinding van die elektrische motor zagen we dan ook de eerste concepten voorbijkomen van voertuigen die aangedreven werden met zo een motor, al had je toen nog geen goede mogelijkheid om elektriciteit op te slaan. De herlaadbare batterij zou pas enkele decennia later worden uitgevonden en pas in 1881 zouden zulke batterijen voor het eerst op een grote schaal geproduceerd worden.



In 1884 kwam dan ook voor het eerst een “massaproductie” op gang van elektrisch aangedreven wagens door de Engelsman Thomas Parker die onder andere reeds verantwoordelijk was voor de elektrificering van de London Underground en interesse had in oplossingen die efficient waren en minder vervuilend dan de tot op dat moment gebruikte manieren om voertuigen aan te drijven zoals het stoken van kolen om de stoomboilers op te warmen of de benzine die op dat moment in verbrandingsmotoren gebruikt werd.

De elektrische voertuigen hielden jarenlang de records voor zowel afstand als snelheid al zat je ook al in die tijd met beperkt bereik. Mede hierdoor werd op het einde van de 19de eeuw reeds de eerste vrachtwagen gebouwd met verwisselbare batterijen. Je kocht de vrachtwagen zonder batterij en je huurde de batterijen erbij. Begin twintigste eeuw waren batterij aangedreven voertuigen dan ook enorm populair.

In de jaren 1920 kwam evenwel de olieboom. Op meerdere plaatsen in de wereld werd aardolie gevonden. Hierdoor werd olie goedkoop. Gecombineerd met verbeteringen aan brandstofmotoren begonnen brandstofvoertuigen de bovenhand te nemen. Wegen werden beter waardoor mensen sneller en verder konden rijden en met een brandstofwagen werd dat ook mogelijk. De snelheid lag hoger en een tank kon eenvoudig gevuld worden. Voor grotere afstanden kon je grotere tanks plaatsen. De elektrische aandrijving zag je van toen alleen nog maar in zeer specifieke producten. Denk aan vorkheftrucks, golfkarretjes of de typisch Britse melkwagens.



Wat met waterstof?

Maar wacht even, gingen we het ook niet over waterstof hebben? We weten allemaal dat de elektrische auto een oud concept is, hoe zit het eigenlijk met waterstof?

Wel, het concept om waterstof te gebruiken als energiedrager werd voor het eerst aangetoond in 1801. Voor het eerste voorbeeld van een brandstofcel moeten we evenwel naar 1842 toen ene William Grove zijn “gas voltaische batterij” voorstelde waarbij hij een elektrochemische reactie aantoonde tussen waterstof en zuurstof met platina als catalyst. Het zou evenwel nog meer dan een eeuw duren voordat we voor het eerst een brandstofcel tegenkomen in een voertuig. In 1959 werd een tractor aangepast met een 15kW brandstofcel. Reeds van in de jaren ’30, de brandstofmotor had de elektrische wagen naar de achtergrond verdreven, kwam er een vernieuwde interesse naar het gebruik van waterstof en in 1933 werd in Noorwegen voor de eerste keer een voertuig omgebouwd om waterstof als brandstof te gebruiken in plaats van benzine.



En waterstof is vanaf dat moment nooit echt helemaal uit het beeld verdwenen als alternatieve brandstof. Ook in de jaren 50 heeft de Amerikaanse luchtmacht experimenten gedaan met vloeibare waterstof als brandstof voor gevechtsvliegtuien, en die tests werden als succesvol omschreven. Belangrijkste reden dat ze vandaag nog altijd kerosine gebruiken? Kostprijs. Maar ondanks dat uit het vele onderzoek weinig projecten naar voren kwamen die effectief tot productie kwamen, trokken de USAF en NASA wel 1 belangrijke conclusie uit al die experimenten: waterstof vereist niet meer voorzorgsmaatregelen dan andere brandstoffen.

Voor waterstof als brandstof was dit evenwel het startpunt. Aan de ene kant begon men waterstof te gebruiken in raketmotoren, aan de andere kant had men in de ruimtevaart nood aan betrouwbare stroomvoorziening. En aangezien het concept van een waterstof brandstofcel reeds meer dan een eeuw bekend was, werd dit verkozen als de manier om elektriciteit op te wekken aan boord van de Apollo ruimtecapsules, en later ook de Space Shuttle. Batterijen waren te zwaar en zonnepanelen veel te duur.

Maar ook hier op aarde bleef men verder experimenteren. In 1966 bouwde GM een prototype van een brandstofcel aangedreven voertuig, genaamd de Electrovan. Uitzonderlijk aan dit voertuig is dat de brandstofcel de elektromotoren rechtstreeks aandrijft, er wordt geen gebruik gemaakt van een batterij als buffer. Het prototype was niet echt betrouwbaar, woog 3400kg, bood plaats aan de bestuurder en 1 passagier, had een bereik van 200km, een topsnelheid van net boven de 100km/h en een onderhoudsinterval van 1000h.



In de daarop volgende decennia bleven vele bedrijven onderzoek doen naar deze vorm van aandrijving, maar in diezelfde periode kwam er ook een hernieuwde interesse in wagens met enkel batterijen. Beide technologieën kampten evenwel met gelijkaardige problemen, de belangrijkste daarvan waren kost en bereik. Elektrische wagens waren nog altijd duur om te produceren en konden veel minder ver rijden dan hun brandstof aangedreven alternatieven.

Moderne tijd

En zo komen we stilaan bij de hedendaagse tijd. Net zoals er een eeuw geleden een strijd was om de dominantie op de voertuigmarkt vinden we ons nu opnieuw in zo een strijd. De bron van de moderne revival van elektrisch aangedreven voertuigen is tweeledig.

Begin jaren ’90 begon California met een push naar efficientere voertuigen. Overheden, ook in de VS, waren toen al decennia bezig met investeren in groenere energievormen maar reeds in de jaren ’90 wenste California te gaan naar het tot netto 0 terugbrengen van vervuilende uitstoot. Vele fabrikanten gingen hierop EVs aanbieden waarbij de bekendste waarschijnlijk de GM EV1 is. Maar ook Chrysler, Ford, Nissan, Honda, Toyota en anderen kwamen met elektrische voertuigen. Weliswaar tegen hun zin. Marketing voor deze voertuigen was dan ook 0, verkoopsaantallen waren, mede door gebrek aan marketing en gebrek aan interesse vanuit de fabrikanten om te verkopen, ook zo goed als 0 en de wetgeving werd uiteindelijk succesvol aangevochten in een federale rechtbank waarna de meeste van de voertuigen terug verdwenen. De EV1 was niet de enige waarvan vandaag geen werkende exemplaren meer overblijven. Enkel Toyota geeft vandaag nog altijd bijstand voor de RAV4 EV.



California heeft evenwel doorgezet en heeft in de daaropvolgende decennia stilaan opnieuw gewerkt naar een nieuw ZEV mandaat. Andere staten hebben dat ondertussen overgenomen. Ook in de EU is men eind jaren 80 beginnen nadenken over het terugdringen van de uitstoot van wagens en werd in ’92 daardoor de eerste Euro norm geïntroduceerd. Vanuit beide kanten van de Atlantische oceaan is men dus druk beginnen zetten op fabrikanten om de gemiddelde uitstoot van voertuigen te verbeteren.

Wat het experiment in California evenwel had aangetoond is dat de batterijtechnologie nog altijd niet op het punt stond om te concurreren met de verbrandingsmotor. De waterstof brandstofcel leek daarom nog altijd de betere oplossing. Die technologie werd ook sterk geholpen doordat NASA zelf minder onderzoek naar deze technologie nodig had nadat in de jaren 70 de Shuttle was ontworpen. Vele experts kwamen daardoor beschikbaar op de arbeidsmarkt en voertuigfabrikanten maakten maar wat graag gebruik van hun kennis.

Begin jaren 2000 hebben we dan ook een eerste opstoot gezien deze eeuw in het aanbod van wagens met een brandstofcel. Zo zagen we de Honda FCX-V4 verschijnen in 2002, De Ford Focus FCV in 2003 en in de volgende jaren ook modellen van Nissan, Mercedes en Chevrolet.



En dit allemaal voordat we eigenlijk de eerste, moderne batterij elektrische wagen op de markt zien. De huidige evolutie van elektrische auto’s is mede mogelijk gemaakt door de lithium batterijen die een hogere energiedichtheid mogelijk maken dan wat we daarvoor hadden waardoor we meer energie kunnen meenemen en steeds verder kunnen geraken.

De volgende keer dat iemand dus zegt dat een brandstofcel nieuwe technologie is en de batterijwagen een grote voorsprong heeft, laat hen een beetje onderzoek doen. Ze zullen bedrogen uitkomen. Welke technologie gaat bovenaan komen te staan over 10 jaar? 50 jaar? 100 jaar? Ik durf het zelf niet zeggen. Zoals je kan lezen is er een rijke geschiedenis die ons leert dat technologie vandaag de beste kan zijn, morgen onderaan kan belanden om later weer op te duiken.

Rijden op waterstof

Door Blokker_1999 op zaterdag 3 april 2021 19:17 - Reacties (16)
Categorie: /var, Views: 2.673

We zien regelmatig discussies in de reacties onder nieuwsberichten over elektrische wagens waarbij een strijd los barst tussen mensen die zeggen dat waterstof de toekomst is en mensen die zeggen dat het nooit iets zal worden. Zelf ben ik van mening, met alle informatie die ik tot op heden gelezen heb, dat waterstof nooit de oplossing zal worden voor auto’s.

In de meest recente discussies was er evenwel 1 comment die er voor mij echt wel uitsprong waarbij ik me moet afvragen of het nu een troll was of een echte mening. Iemand beweerde namelijk dat een waterstofauto goedkoper zal zijn dan een zuivere BEV. En dat is iets waar ik zelf niet bij kan. Laat me even uitleggen waarom.

Vooreerst, de aanschafkost van de wagen (prijzen uit België). Een Toyoate Mirai is beschikbaar vanaf €64 470. Ga j voor een Hyundai Nexo dan zit je zelfs al lichtjes boven de €80k. Als het op elektrische wagens aankomt zit je met die prijzen vandaag al in het hogere segment.



De Mirai heeft een tank waarin je 5kg waterstof kunt opslaan onder een druk van 700bar en met een gemiddeld verbruik van 0,94kg/100km gecombineerd verbruik op de WLTP test cyclus kom je uit op een bereik van 532km. De Nexo heeft een tank waar 6,3kg in kan maar is net iets minder zuinig en verbruikt op diezelfde test cyclus 1kg/100km en heeft daarmee een bereik van 630km. Een Tesla Model 3 Long Range, die je in België al kunt aankopen voor €57k haalt in diezelfde test 580km.



Maar wat kost het nu om je wagen met waterstof te tanken? Er zijn niet veel tankstations voor waterstof en het enige dat op dit moment werkt in België komt op een prijs van ongeveer 10 euro per kilogram waterstof. Met de verbruiksgegevens die we hierboven hebben kunnen we dus stellen dat we ongeveer 10kg nodig hebben voor 1000km af te leggen, dat zou ons €100 kosten.



Diezelfde Tesla Model 3 heeft een verbruik van 160Wh/km, doe beide maal 1000 en je hebt 160kWh nodig voor 1000km. Bij het laden treden evenwel verliezen op dus tellen we daar 15% bij om te compenseren voor dat verlies en dan komen we uit op 184kWh. Als we dat thuis kunnen laden aan standard tarieven wordt het een interessante rekensom want daar zit enorm veel variabiliteit in. Ik neem hier dan ook een gemiddelde van 25 cent per kWh. Heb je de mogelijkheid om nacht tarief te gebruiken ga je er ver onder. Zit je met een oud elektriciteitscontract of in een dure regio ga je daar lichtjes boven. Een lading thuis zou met dat gemiddelde slechts €46 kosten, of minder dan de helft dan de wagen op waterstof.

Ga je snelladen zit je ook met een heel scala aan prijzen, afhankelijk van zowel de methode waarmee je betaald alsook de eigenaar van de laadpaal. Laden kan soms al vanaf 35 cent per kWh maar kan oplopen tot 80 cent per kWh. In het eerste geval kost onze 1000km nog altijd maar €64,4 en de duurste gevallen ga je richting de €150. Voor een gemiddelde prijs van rond de halve euro per kWh zal je uiteindelijk rond de €90 uitkomen en zit je met snelladen in de buurt van de brandstofkost voor waterstof.

Maar voor velen die een BEV bezitten is snelladen nog altijd de uitzondering ipv regel waardoor we ook hier kunnen stellen dat de BEV goedkoper blijft ook op langere termijn dan die waterstofauto.

Wat met de onderhoudskost? Bedenk even het volgende. Een auto met een brandstofcel is in essentie een batterij elektrische wagen met een range extender. De waterstofauto is dus complexer dan de zuivere batterijwagen. En waar een batterijwagen zeer weinig onderhoud vraagt, zit je met een brandstofcel wel vast aan periodiek onderhoud waarbij verbruiksgoederen van die brandstofcel vervangen moeten worden. Daarnaast betekend de toegenomen complexiteit natuurlijk ook een verhoogde kans op defecten.



Daar een waterstofwagen in aankoop, in verbruik en in onderhoud vandaag duurder is dan een batterijwagen kan ik niet anders dan concluderen dat een waterstofwagen in zijn geheel niet goedkoper is dan een zuivere BEV. En wanneer je bekijkt wat er voor beide technologieën op de plank ligt, zie ik de balans de volgende jaren ook niet onmiddellijk overslaan.

Politiek Incorrect

Door Blokker_1999 op zondag 18 oktober 2020 09:30 - Reacties (24)
Categorie: /var, Views: 3.815

We leven in een samenleving die probeert multicultureel te zijn, die vrijheid geeft aan iedereen en respect vraagt van iedereen voor elkaar. Alleen zien we de laatste jaren in een deel van onze samenleving dat concept veel te ver doorslaan naar mijn bescheiden mening.

En dan heb ik het natuurlijk over politiek correct zijn. Alles wat maar het minste lijkt op een belediging van iemand anders zijn cultuur of geschiedenis wordt vandaag aan de schandpaal genageld. En vaak niet eens door de mensen die je mogelijks beledigd zou hebben. In Nederland zie je nu al enkele jaren rond deze tijd telkens de discussie rond Zwarte Piet oplaaien. In Aalst Carnaval hadden we recent nog de Joden die zich beledigd voelden en vandaag las ik een artikel van een Duitse Bisschop die 1 van de 3 wijzen uit zijn kerststal zal laten dit jaar omdat het beeld (dat meer dan 100 jaar oud is) een karikatuur is van een zwarte man.

Ik ga volledig akkoord met het feit dat we respect moeten hebben voor elkaar, maar dat betekend voor mij ook dat we ook respect moeten hebben voor onze eigen cultuur, onze eigen geschiedenis en onze eigen normen en waarden. Soms lijkt het wel alsof de mensen die ons in deze politiek correcte maatschappij proberen te duwen geen haar beter zijn dan extremistische gelovigen die ons hun geloof proberen op te dwingen.

Dat cultuur evolueert met tijd is een gegeven en dat we onze visie moeten aanpassen en bijstellen aan moderne normen en waarden daar is niets mis mee. Neem nu het verhaal rond de Sint. Dat dateert uit de 13de eeuw maar Zwarte Piet is een veel recentere toevoeging. Maar men kan ook doorslaan. Ik heb het geluk gehad om het afgelopen jaar te mogen doorbrengen in 1 van de meest multiculturele steden van de wereld. En hoewel het officiële geloof hier de Islam is, verschijnen hier ondertussen ook alweer de eerste kerstartikelen in de winkelschappen en hebben we met Pasen ook gewoon paaseieren. Er wordt hier van niemand verwacht dat men zich aanpast aan de andere. Wil je als vrouw op het strand in bikini gaan liggen? Dan kan dat zonder probleem. En dat terwijl men bij ons in West Europa al bijna scheef begint te kijken de dag van vandaag als je het woord bikini nog maar aanhaalt want je moest eens iemand beledigen.

Aalst carnaval is altijd een plaats geweest waar men met alles en iedereen de spot kon drijven. En wanneer we van de 3 wijzen er 2 gaan maken omdat een beeld mogelijks beledigend is, dan breekt mijn klomp helemaal. Ik vind van mezelf dat ik niet religies ben, ook al heb ik een katholieke opvoeding genoten. Ik geloof niet in een God. Maar het kerstfeest en het verhaal van de geboorte van Jezus heeft in heel West Europa een zeer lange geschiedenis. En als we, om anderen te plezieren, hier verandering in gaan aanbrengen, zijn we ons zelf dan niet aan het verloochenen?

Ik zeg daarom Ja tegen respect, maar Nee tegen politiek correct.

Windows 10 op een (Android) TV

Door Blokker_1999 op zaterdag 12 september 2020 10:16 - Reacties (7)
Categorie: /var, Views: 8.447

Indien je nu denkt dat ik een magische manier heb gevonden om Windows 10 op elke TV te installeren, dan moet ook ik je spijtig genoeg teleurstellen. Graag neem ik je even mee in de manieren die ik gebruik om Windows 10 weer te geven op andere apparaten.

Allereerst, hoe ben ik op het idee gekomen om deze blog te schrijven? Enkele dagen terug kwam ik een blogpost tegen op de frontpage van een medetweaker over het benaderen van Windows 10 op een Anrdoid TV. Spijtig genoeg zijn de comments onder die blogpost ondertussen verdwenen waardoor elke vorm van discussie of kritiek is uitgesloten. Hierdoor is ook mijn eigen bijdrage verwijderd en ik was daar uiteraard niet tevreden mee en fantaseerde dus even welke deuren ik zou kunnen openen om die discussie toch weer mogelijk te maken. Ik zie in deze post dan ook vooral een leuke vervanger/aanvulling op de voorgaande. Ik heb dus besloten om snel even uit te leggen hoe ik thuis Windows 10 op mijn TV breng, die in werkelijkheid een Chinese projector is met een Chinese Android 6 ROM. Daar ik zelf geen Chinees begrijp en geen zin heb om een tolk in huis te halen heb ik een alternatief gezocht en gevonden.

https://tweakers.net/fotoalbum/image/JP3mFdaKmqzAJ3mL9CMbya6w.jpg
Afbeelding ter illustratie, niet mijn setup.

Ik heb mezelf een NUC aangeschaft. Je weet wel, die kleine computertjes van Intel die je netjes achter je TV kunt wegwerken als je wil. Toegegeven, dat argument klonk beter voordat ik besefte dat je dat met een projectie nu net weer niet kunt doen. Verder kocht ik in de lokale elektrozaak ook een goedkope HDMI-kabel. Voor hen die op zoek zijn naar de betere kabels, verwijs ik je graag naar dit onderwerp op GoT. Toen ik alles eenmaal in huis had, heb ik 1 kant van die kabel genomen en deze in de HDMI poort van de NUC geplaatst terwijl de andere kant van de kabel werd aangesloten op 1 van de HDMI ingangen van de projector.

Ik heb daarna op de powerknop van de afstandsbediening geduwd (wat goed dat dat soort symbolen universeel is) en na het opstarten en het op goed geluk doorlopen van die eerste menu’s, kwam ik op het home screen uit. Gelukkig werd daar heel snel duidelijk hoe ik mijn HDMI-signalen kon kiezen (iets wat sinds de laatste software update minder duidelijk is geworden. Waarom heb ik die toch geïnstalleerd?)

Sindsdien heb ik een Engelstalige Windows 10 op mijn TV. Draadloos toetsenbord in de NUC en gaan met die banaan. Of het nu YouTube is, Netflix, Amazon Prime of 1 van de vele films in mijn collectie alles is mogelijk. Ook casual gaming is perfect mogelijk op zo een lichtgewicht systeem. Al blijkt een sessie GTA V toch net op de limiet te zitten. De avond kan zonder al te veel problemen gevuld worden.

Zeg je nu: maar wacht even, kan ik dit ook op een tablet doen? Ja, dat kan. Al zal het daar iets moeizamer zijn. Streaming video is wat moeilijker, maar zeker niet onmogelijk. Wil je evenwel gewoon wat eenvoudigere dingen doen, kijk dan even naar de eenvoudige remote desktop oplossingen die er ter beschikking staan. Heb je een Pro versie van Windows, dan kan je aan de slag met RDP. Voor andere besturingssystemen kan je naar 1 van de vele VNC oplossingen kijken.
Daarnaast zijn er ook andere, gratis oplossingen mogelijk die geen gebruik maken van de bekende protocollen maar een eigen formaat gebruik. Denk aan TeamViewer (cloud based) of NoMachine (self hosted). Deze zijn voor privaat gebruik gratis en kunnen voor sommige doelen meer geschikt zijn.

It Runs On Batteries

Door Blokker_1999 op maandag 10 juni 2019 17:30 - Reacties (26)
Categorie: Ioniq, Views: 4.922

Tl;dr : mijn eerste avontuur met mijn elektrische wagen.

The day before

Ik begin met schrijven van deze post terwijl ik afscheid aan het nemen ben van mijn goede vriend. Jaja, ook Blokker_1999 gaat elektrisch rijden. Vorig jaar augustus heb ik een mooie deal kunnen sluiten voor een Hyundai Ioniq Electric en morgen wordt deze dan eindelijk geleverd. Ik neem dan ook afscheid van mijn huidige wagen. Het afgelopen weekend nog enkele leuke ritjes gemaakt met mijn oude, getrouwe Nissan en zonet de wagen leeggemaakt van alles wat niet weg moet en de dashcam van de voorruit verwijderd (kunnen ze daar nu echt niet iets beters voor vinden dan die 3M lijmpads?).

Vele mensen kijken verwonderd wanneer ik hen vertel dat ik een jonge wagen (net over de 2 jaar) met weinig kilometers (nog geen 30k) weg doe en vervang door een BEV. Zeker omdat ik van een SUV naar een compacte wagen ga. Maar uiteindelijk was de keuze relatief eenvoudig. Bij het doorrekenen van de kosten en de baten kwam ik uit op een totale besparing tijdens de afbetalingstermijn van die wagen van meer dan 5000 euro ondanks dat ik opnieuw langer moet afbetalen. Het is een rendement dat zelfs bij menig belegging een grote investering of een groot risico vraagt.

https://tweakers.net/ext/f/mczQhnomWlOaf47mqhSll3KB/medium.jpg

Die eerste keer

Daar ga je dan, voor de eerste keer op pad met die nieuwe wagen. Op vrijdag snel even naar het werk met de wagen in plaats van de trein. Niet iets voor alle dagen daar de files de auto een stuk trager maken dan de trein. Maar je moet er toch een keer mee leren rijden. Op de heenweg voor het eerst geëxperimenteerd met de adaptieve cruise control. Niet echt mijn ding in de file moet ik zeggen. Komt niet echt goed met het stop-start verkeer. Daarvoor is de reactie te bruusk. Dan maar weer op de oude, vertrouwde snelheidsbegrenzer verder.

’s Avonds op de terugweg toch ook even gedacht van: ik moet eens langs een snellader. Zo gezegd, zo gedaan. Op de terugweg, naast de snelweg de parking opgereden. Op zoek naar die laadpalen. Niet moeilijk om te vinden, maar doordat je moet zoeken toch ook even tegen het verkeer in gereden. Mijn excuses aan de bestuurder van de bruine bestelwagen.

Ik parkeer de wagen netjes, vol spanning, benieuwd hoe goed het zal gaan. Ik volg de instructies: kabel aansluiten op de wagen, rfid badge voor de lader, lang nadenken en … niets. Geeft aan van de stekker terug in de paal te steken in plaats van te starten met laden. Nog eens opnieuw proberen en zelfde resultaat. Misschien is er iets mis met de laadpaal. Even de paal ernaast proberen. Ik verzet mijn wagen voor de paal ernaast en terwijl komen de eigenaars van de wagen die ernaast, maar correct, geparkeerd staat terug. Ik hoor de man nog zeggen: “zie schat, das ene op elentrik”.

En opnieuw aansluiten maar, rfid badge scannen en … geen succes. Verdomme toch. Dan maar verder naar huis. Heb nog energie genoeg om er te geraken. Die eerste keer lijkt dus niet zo vlot te verlopen. Wat een afknapper.

’s Avonds toch nog even naar een andere snellader bij mij in de buurt gereden. Een snellader van dezelfde aanbieder, op een parkeerterrein van hetzelfde tankstation als de snelwegparking. 1 voordeel: ik wist ondertussen hoe het zou moeten werken. Kabel aan de wagen, badge voor de lezer en 5s later licht de start knop op. Succes. Terwijl de wagen laadt steek ik de straat over en ga nog wat inkopen doen zodat ik voor Zaterdag toch een ontbijt heb om op weg mee te nemen.

https://tweakers.net/ext/f/0XVykIbTnrQa7sYaXsIsXIhe/medium.jpg

Vreemd gaan

Want op zaterdag reed ik naar Dresden. Een rit van ongeveer 750km. Ik had gepland om er rond de middag te zijn dus had ik de wekker om 2u gezet. Met nog geen 4u slaap liep die dan ook lekker vroeg af en om 2:35 was ik vertrokken richting mijn eerste tussenstop. Een snellader in de buurt van Duisburg. En onderweg realiseer ik mij ineens, verdomme: mijn ontbijt thuis vergeten. Tjah, terugrijden heeft geen zin meer, daarvoor ben ik nu al te ver.

Aangekomen bij de eerste lader was het even zoeken waar die lader zich bevind, maar eenmaal gevonden was de lading zeer snel gestart en nog geen half uur later zat de batterij al weer bijna vol en kon ik verder. En toen ook de 2de stop goed ging begon ik pas echt een goed gevoel te krijgen. Maar mooie liedjes duren niet lang. En bij stop nummer 3 kreeg ik de eerste keer op deze trip te maken met een probleem. De lader wilde maar niet correct communiceren met de wagen. Spijtig genoeg was dit net 1 van de duurdere laders die je kan vinden. Naast de snelweg en enkel te betalen via een website met een kredietkaart of PayPal. 2x geprobeerd, 2x mislukt. Dan maar op zoek naar een alternatief. Gelukkig 1 gevonden die niet al te ver was en wel weer werkte met mijn laadpas. Een scenario dat zich ook bij nummer 5 leek te herhalen. Alleen weigerde ook de alternatieve lader dienst. Nog 40km op de teller en niet zo enorm veel snelladers in de buurt. De volgende gok moet gewoon goed zijn.

Ik kom uit op een snellader bij een rustplaats op de parking van McDonalds zo bleek, en die werkte. En wat meer was, met het bereik dat ik kreeg en de afstand die ik nog moest doen had ik ineens voldoende lading om mijn bestemming te halen. Geen 6de lading nodig zoals eerst verwacht.

In Dresden aangekomen had ik een parking waar maar liefst 4 tragere laders aanwezig waren, allen vrij alsook een snellader. Daar ik toch de stad in moest, aangekoppeld aan de trage lader en laten gaan. De wagen had bijna 4u nodig, maar dat deerde me niet. Het was tijd voor een intermezzo.



One night stand

De volgende dag, Zondag, gelukkig wat later kunnen vertrekken deze keer. Uitchecken bij het hotel om 7u en weer de baan op. Eerste bestemming, de McDonalds lader die me uit de nood had geholpen. Dat kan niet misgaan, toch? Kom ik daar aan, sluit de wagen aan, haal de pas voor de kaartlezer, lading start en stopt 14 seconden later met een foutmelding. Probeer het opnieuw, en opnieuw dezelfde melding. Lader staat in storing. Verdomme, hoe is dat toch mogelijk? Op zoek naar een alternatief dan maar. Enkele kilometers verderop stond er volgens Chargemap ook nog een snellader, daar naartoe. Lader gevonden, maar die geeft aan dat je een voucher moet kopen en een app moet downloaden om te kunnen beginnen. Geen shop te zien (das een leugen aangezien het de parking van een shoppingcenter was), en geen app te vinden in Google Play.

Wanhoopsmodus dan maar. Er stonden nog een stuk of 8 tragere AC palen naast. Wagen verzet, aangekoppeld en deze bleken wel een QR code te hebben. Ik scan de code en kom op dezelfde pagina uit als waar ik de dag ervoor mijn eerste failure heb gehad. Maar omdat je zelf het nummer van de laadpaal moet ingeven denk ik ook: even het nummer van die snellader proberen. En ja hoor, dat gaat goed. Deze keer selecteer ik ook PayPal ipv mijn kredietkaart en wonder boven wonder, de lading start. Vanwege de hoge prijs en lege parking (het is dan ook Zondag) opteer ik dan ook om direct tot de 94% door te laden.

https://tweakers.net/ext/f/yfRIsF2QWW8cLO1xKu5GTnwd/medium.jpg

Ik rijd dan verder naar de volgende voorgestelde lader, en terwijl ik mijn batterij opnieuw volgooi kijk ik even naar het vervolgplan. De volgende lader die wordt voorgesteld is opnieuw de E.on (blijkbaar ook bekend als E.off) die gisteren dienst heeft gewijgerd. Niet dus. 1 van de alternatieven die ABRP voorstelt en de enige waarop ik de vervolgstappen nog OK vind is een lader die echt op de rand van het bereik zit van de wagen (van 94% SoC naar 11%) en dan ook vereist dat ik trager over de snelweg ga. Ik beslis op dat moment om gewoon verder te doen zoals ik de dag ervoor in gedachten had door mijn plan van de heenreis terug verder te volgen en zo opnieuw een extra laadstop uit te sparen. Enige nadeel hieraan is dat mijn huidige lading eigenlijk overbodig was daar de volgende lader slechts 43km verderop zit en mijn batterij nog halfvol zat bij aankomst. Don’t doubt your initial plan.

Klaar ermee

De rest van de rit naar huis is redelijk eenvoudig en vlot verlopen. De locatie van de laders was bekend (behalve die op de snelwegparking die ze toch net iets anders hebben gezet aan de andere kant van de snelweg) en ik wist dat mijn kaart ook zou werken. Gelukkig ook geen tweede McDonalds scenario tegengekomen en dus een uurtje sneller thuis op de terugweg dan in het heengaan. Enkel die laatste stint bleek nog een beetje tegen te vallen. Vertrokken met een overschot van goed 40km op het bereik. Ik rij dus gewoon verder zoals ik al heel de dag bezig ben. Zo ver kan dat bereik ook niet meer afwijken. Toch? Op het moment dat ik de Belgische grens over ben trek ik de afstand die ik te gaan heb af van het bereik en merk dat ik nog een 20km zal over hebben. Uh-oh, misrekend? Toch maar even die cruise control iets naar beneden bijstellen. Thuisgekomen met een geschat bereik van 20km, maar wel nog 16% SoC. Mijn wiskundige knobbel vindt het vreemd want dat zou betekenen dat ik met een volle batterij slechts 125km zou kunnen doen ineens ondanks dat die laatste stint 146km lang was.

https://tweakers.net/ext/f/OyAvUt7edUzMSlYvPFhg7ziQ/medium.jpg

A long lasting relationship?

De wagen heeft mij veilig op mijn bestemming gekregen. Ook wel later dan initieel voorzien, maar dat is ook deels te wijten aan het gebrek aan ervaring (ben meermaals na enkele meters moeten stoppen omdat ik me realiseerde dat de laadpoort nog open stond). De wagen zelf rijdt geweldig en is comfortabel genoeg voor de lange ritten. Ik denk dan ook dat ik de volgende jaren nog veel plezier ga beleven aan deze wagen en als ik wat meer ervaring heb met het snelladen zal het alleen maar vlotter kunnen gaan in de toekomst.

Thuis denk ik op dit moment nog altijd na over het plaatsen van een eigen laadpaal. De “granny charger” lijkt op dit moment voldoende te zijn voor mijn behoeften. Als het echt nodig is om de wagen snel vol te krijgen heb ik 2 snelladers, elks op een kwartiertje rijden van mijn deur. Dus daar heb ik ook geen probleem.

Final thoughts

Het was een leuke trip om te doen. Zeker voor herhaling vatbaar. Wat meer laadpassen zou niet slecht zijn en al doende leert men. Ik moet er wel direct 1 belangrijke opmerking bij maken. De Ioniq is een wagen met een relatief kleine batterij. Hoewel de wagen zelf comfortabel genoeg is voor lange afstanden, is het zeker niet voor iedereen weg gelegd om dat te doen met deze wagen. De laadinfrastructuur moet voldoende aanwezig zijn en volwassen genoeg zijn om op een goede manier een reis over deze afstand met deze wagen te kunnen maken.

Iemand die niet graag risico’s neemt kan op de lange afstand vandaag dan ook best nog een brandstofmotor gebruiken. Wil je toch elektrisch gaan en geen groot risico nemen, zoek dan een EV waarmee je vlot over de 400km kan gaan en bouw voldoende marge in voor je laadstops. Kom je dan eens een laadpaal tegen die niet werkt dan heb je altijd overschot om naar de volgende te rijden.

Heb je zin in avontuur en durf je wel eens een risico nemen? Maakt het niet uit dat je niet exact weet wanneer je aankomt? Dan zijn lange afstanden met een elektrische wagen met een klein bereik zeker te doen. Als beginner heb ik zonder problemen en met 1 enkele laadpas 1500km afgelegd in 2 dagen.

Er zijn leugen, er zijn grote leugens, en dan heb je statistieken



Op de terugweg heb ik meestal tot 94% geladen, achteraf gezien was dat een fout die mij een beetje (niet veel in het grote geheel) tijd heeft doen verliezen. Dat is 1 van de voordelen van een kleine batterij: deze is snel geladen. Laden boven 94% lukt niet op een snellader.

Er is hoofdzakelijk tegen de snelheidslimiet gereden, enkele stukken iets trager. Op de autobahn reed ik 130 wanneer er geen limiet was hoewel ik toch ook even het gaspedaal helemaal heb ingetrapt en 170kph op de GPS had staan. Wagen reed nog lekker rustig op dat moment. Tijdens de heenrit is geen airco gebruikt, op de terugrit heeft deze continue aangestaan, ook tijdens de meeste laadstops.

De trage lader in Dresden heeft mij een parkeerticket bespaard, de parking had mij anders nog eens €5,50 gekost.