It Runs On Batteries

Door Blokker_1999 op maandag 10 juni 2019 17:30 - Reacties (26)
Categorie: Ioniq, Views: 3.308

Tl;dr : mijn eerste avontuur met mijn elektrische wagen.

The day before

Ik begin met schrijven van deze post terwijl ik afscheid aan het nemen ben van mijn goede vriend. Jaja, ook Blokker_1999 gaat elektrisch rijden. Vorig jaar augustus heb ik een mooie deal kunnen sluiten voor een Hyundai Ioniq Electric en morgen wordt deze dan eindelijk geleverd. Ik neem dan ook afscheid van mijn huidige wagen. Het afgelopen weekend nog enkele leuke ritjes gemaakt met mijn oude, getrouwe Nissan en zonet de wagen leeggemaakt van alles wat niet weg moet en de dashcam van de voorruit verwijderd (kunnen ze daar nu echt niet iets beters voor vinden dan die 3M lijmpads?).

Vele mensen kijken verwonderd wanneer ik hen vertel dat ik een jonge wagen (net over de 2 jaar) met weinig kilometers (nog geen 30k) weg doe en vervang door een BEV. Zeker omdat ik van een SUV naar een compacte wagen ga. Maar uiteindelijk was de keuze relatief eenvoudig. Bij het doorrekenen van de kosten en de baten kwam ik uit op een totale besparing tijdens de afbetalingstermijn van die wagen van meer dan 5000 euro ondanks dat ik opnieuw langer moet afbetalen. Het is een rendement dat zelfs bij menig belegging een grote investering of een groot risico vraagt.

https://tweakers.net/ext/f/mczQhnomWlOaf47mqhSll3KB/medium.jpg

Die eerste keer

Daar ga je dan, voor de eerste keer op pad met die nieuwe wagen. Op vrijdag snel even naar het werk met de wagen in plaats van de trein. Niet iets voor alle dagen daar de files de auto een stuk trager maken dan de trein. Maar je moet er toch een keer mee leren rijden. Op de heenweg voor het eerst geëxperimenteerd met de adaptieve cruise control. Niet echt mijn ding in de file moet ik zeggen. Komt niet echt goed met het stop-start verkeer. Daarvoor is de reactie te bruusk. Dan maar weer op de oude, vertrouwde snelheidsbegrenzer verder.

’s Avonds op de terugweg toch ook even gedacht van: ik moet eens langs een snellader. Zo gezegd, zo gedaan. Op de terugweg, naast de snelweg de parking opgereden. Op zoek naar die laadpalen. Niet moeilijk om te vinden, maar doordat je moet zoeken toch ook even tegen het verkeer in gereden. Mijn excuses aan de bestuurder van de bruine bestelwagen.

Ik parkeer de wagen netjes, vol spanning, benieuwd hoe goed het zal gaan. Ik volg de instructies: kabel aansluiten op de wagen, rfid badge voor de lader, lang nadenken en … niets. Geeft aan van de stekker terug in de paal te steken in plaats van te starten met laden. Nog eens opnieuw proberen en zelfde resultaat. Misschien is er iets mis met de laadpaal. Even de paal ernaast proberen. Ik verzet mijn wagen voor de paal ernaast en terwijl komen de eigenaars van de wagen die ernaast, maar correct, geparkeerd staat terug. Ik hoor de man nog zeggen: “zie schat, das ene op elentrik”.

En opnieuw aansluiten maar, rfid badge scannen en … geen succes. Verdomme toch. Dan maar verder naar huis. Heb nog energie genoeg om er te geraken. Die eerste keer lijkt dus niet zo vlot te verlopen. Wat een afknapper.

’s Avonds toch nog even naar een andere snellader bij mij in de buurt gereden. Een snellader van dezelfde aanbieder, op een parkeerterrein van hetzelfde tankstation als de snelwegparking. 1 voordeel: ik wist ondertussen hoe het zou moeten werken. Kabel aan de wagen, badge voor de lezer en 5s later licht de start knop op. Succes. Terwijl de wagen laadt steek ik de straat over en ga nog wat inkopen doen zodat ik voor Zaterdag toch een ontbijt heb om op weg mee te nemen.

https://tweakers.net/ext/f/0XVykIbTnrQa7sYaXsIsXIhe/medium.jpg

Vreemd gaan

Want op zaterdag reed ik naar Dresden. Een rit van ongeveer 750km. Ik had gepland om er rond de middag te zijn dus had ik de wekker om 2u gezet. Met nog geen 4u slaap liep die dan ook lekker vroeg af en om 2:35 was ik vertrokken richting mijn eerste tussenstop. Een snellader in de buurt van Duisburg. En onderweg realiseer ik mij ineens, verdomme: mijn ontbijt thuis vergeten. Tjah, terugrijden heeft geen zin meer, daarvoor ben ik nu al te ver.

Aangekomen bij de eerste lader was het even zoeken waar die lader zich bevind, maar eenmaal gevonden was de lading zeer snel gestart en nog geen half uur later zat de batterij al weer bijna vol en kon ik verder. En toen ook de 2de stop goed ging begon ik pas echt een goed gevoel te krijgen. Maar mooie liedjes duren niet lang. En bij stop nummer 3 kreeg ik de eerste keer op deze trip te maken met een probleem. De lader wilde maar niet correct communiceren met de wagen. Spijtig genoeg was dit net 1 van de duurdere laders die je kan vinden. Naast de snelweg en enkel te betalen via een website met een kredietkaart of PayPal. 2x geprobeerd, 2x mislukt. Dan maar op zoek naar een alternatief. Gelukkig 1 gevonden die niet al te ver was en wel weer werkte met mijn laadpas. Een scenario dat zich ook bij nummer 5 leek te herhalen. Alleen weigerde ook de alternatieve lader dienst. Nog 40km op de teller en niet zo enorm veel snelladers in de buurt. De volgende gok moet gewoon goed zijn.

Ik kom uit op een snellader bij een rustplaats op de parking van McDonalds zo bleek, en die werkte. En wat meer was, met het bereik dat ik kreeg en de afstand die ik nog moest doen had ik ineens voldoende lading om mijn bestemming te halen. Geen 6de lading nodig zoals eerst verwacht.

In Dresden aangekomen had ik een parking waar maar liefst 4 tragere laders aanwezig waren, allen vrij alsook een snellader. Daar ik toch de stad in moest, aangekoppeld aan de trage lader en laten gaan. De wagen had bijna 4u nodig, maar dat deerde me niet. Het was tijd voor een intermezzo.



One night stand

De volgende dag, Zondag, gelukkig wat later kunnen vertrekken deze keer. Uitchecken bij het hotel om 7u en weer de baan op. Eerste bestemming, de McDonalds lader die me uit de nood had geholpen. Dat kan niet misgaan, toch? Kom ik daar aan, sluit de wagen aan, haal de pas voor de kaartlezer, lading start en stopt 14 seconden later met een foutmelding. Probeer het opnieuw, en opnieuw dezelfde melding. Lader staat in storing. Verdomme, hoe is dat toch mogelijk? Op zoek naar een alternatief dan maar. Enkele kilometers verderop stond er volgens Chargemap ook nog een snellader, daar naartoe. Lader gevonden, maar die geeft aan dat je een voucher moet kopen en een app moet downloaden om te kunnen beginnen. Geen shop te zien (das een leugen aangezien het de parking van een shoppingcenter was), en geen app te vinden in Google Play.

Wanhoopsmodus dan maar. Er stonden nog een stuk of 8 tragere AC palen naast. Wagen verzet, aangekoppeld en deze bleken wel een QR code te hebben. Ik scan de code en kom op dezelfde pagina uit als waar ik de dag ervoor mijn eerste failure heb gehad. Maar omdat je zelf het nummer van de laadpaal moet ingeven denk ik ook: even het nummer van die snellader proberen. En ja hoor, dat gaat goed. Deze keer selecteer ik ook PayPal ipv mijn kredietkaart en wonder boven wonder, de lading start. Vanwege de hoge prijs en lege parking (het is dan ook Zondag) opteer ik dan ook om direct tot de 94% door te laden.

https://tweakers.net/ext/f/yfRIsF2QWW8cLO1xKu5GTnwd/medium.jpg

Ik rijd dan verder naar de volgende voorgestelde lader, en terwijl ik mijn batterij opnieuw volgooi kijk ik even naar het vervolgplan. De volgende lader die wordt voorgesteld is opnieuw de E.on (blijkbaar ook bekend als E.off) die gisteren dienst heeft gewijgerd. Niet dus. 1 van de alternatieven die ABRP voorstelt en de enige waarop ik de vervolgstappen nog OK vind is een lader die echt op de rand van het bereik zit van de wagen (van 94% SoC naar 11%) en dan ook vereist dat ik trager over de snelweg ga. Ik beslis op dat moment om gewoon verder te doen zoals ik de dag ervoor in gedachten had door mijn plan van de heenreis terug verder te volgen en zo opnieuw een extra laadstop uit te sparen. Enige nadeel hieraan is dat mijn huidige lading eigenlijk overbodig was daar de volgende lader slechts 43km verderop zit en mijn batterij nog halfvol zat bij aankomst. Don’t doubt your initial plan.

Klaar ermee

De rest van de rit naar huis is redelijk eenvoudig en vlot verlopen. De locatie van de laders was bekend (behalve die op de snelwegparking die ze toch net iets anders hebben gezet aan de andere kant van de snelweg) en ik wist dat mijn kaart ook zou werken. Gelukkig ook geen tweede McDonalds scenario tegengekomen en dus een uurtje sneller thuis op de terugweg dan in het heengaan. Enkel die laatste stint bleek nog een beetje tegen te vallen. Vertrokken met een overschot van goed 40km op het bereik. Ik rij dus gewoon verder zoals ik al heel de dag bezig ben. Zo ver kan dat bereik ook niet meer afwijken. Toch? Op het moment dat ik de Belgische grens over ben trek ik de afstand die ik te gaan heb af van het bereik en merk dat ik nog een 20km zal over hebben. Uh-oh, misrekend? Toch maar even die cruise control iets naar beneden bijstellen. Thuisgekomen met een geschat bereik van 20km, maar wel nog 16% SoC. Mijn wiskundige knobbel vindt het vreemd want dat zou betekenen dat ik met een volle batterij slechts 125km zou kunnen doen ineens ondanks dat die laatste stint 146km lang was.

https://tweakers.net/ext/f/OyAvUt7edUzMSlYvPFhg7ziQ/medium.jpg

A long lasting relationship?

De wagen heeft mij veilig op mijn bestemming gekregen. Ook wel later dan initieel voorzien, maar dat is ook deels te wijten aan het gebrek aan ervaring (ben meermaals na enkele meters moeten stoppen omdat ik me realiseerde dat de laadpoort nog open stond). De wagen zelf rijdt geweldig en is comfortabel genoeg voor de lange ritten. Ik denk dan ook dat ik de volgende jaren nog veel plezier ga beleven aan deze wagen en als ik wat meer ervaring heb met het snelladen zal het alleen maar vlotter kunnen gaan in de toekomst.

Thuis denk ik op dit moment nog altijd na over het plaatsen van een eigen laadpaal. De “granny charger” lijkt op dit moment voldoende te zijn voor mijn behoeften. Als het echt nodig is om de wagen snel vol te krijgen heb ik 2 snelladers, elks op een kwartiertje rijden van mijn deur. Dus daar heb ik ook geen probleem.

Final thoughts

Het was een leuke trip om te doen. Zeker voor herhaling vatbaar. Wat meer laadpassen zou niet slecht zijn en al doende leert men. Ik moet er wel direct 1 belangrijke opmerking bij maken. De Ioniq is een wagen met een relatief kleine batterij. Hoewel de wagen zelf comfortabel genoeg is voor lange afstanden, is het zeker niet voor iedereen weg gelegd om dat te doen met deze wagen. De laadinfrastructuur moet voldoende aanwezig zijn en volwassen genoeg zijn om op een goede manier een reis over deze afstand met deze wagen te kunnen maken.

Iemand die niet graag risico’s neemt kan op de lange afstand vandaag dan ook best nog een brandstofmotor gebruiken. Wil je toch elektrisch gaan en geen groot risico nemen, zoek dan een EV waarmee je vlot over de 400km kan gaan en bouw voldoende marge in voor je laadstops. Kom je dan eens een laadpaal tegen die niet werkt dan heb je altijd overschot om naar de volgende te rijden.

Heb je zin in avontuur en durf je wel eens een risico nemen? Maakt het niet uit dat je niet exact weet wanneer je aankomt? Dan zijn lange afstanden met een elektrische wagen met een klein bereik zeker te doen. Als beginner heb ik zonder problemen en met 1 enkele laadpas 1500km afgelegd in 2 dagen.

Er zijn leugen, er zijn grote leugens, en dan heb je statistieken

https://tweakers.net/ext/f/fKVi7AznVs7eZuB2w5dKD2bu/full.png

Op de terugweg heb ik meestal tot 94% geladen, achteraf gezien was dat een fout die mij een beetje (niet veel in het grote geheel) tijd heeft doen verliezen. Dat is 1 van de voordelen van een kleine batterij: deze is snel geladen. Laden boven 94% lukt niet op een snellader.

Er is hoofdzakelijk tegen de snelheidslimiet gereden, enkele stukken iets trager. Op de autobahn reed ik 130 wanneer er geen limiet was hoewel ik toch ook even het gaspedaal helemaal heb ingetrapt en 170kph op de GPS had staan. Wagen reed nog lekker rustig op dat moment. Tijdens de heenrit is geen airco gebruikt, op de terugrit heeft deze continue aangestaan, ook tijdens de meeste laadstops.

De trage lader in Dresden heeft mij een parkeerticket bespaard, de parking had mij anders nog eens €5,50 gekost.

Code signing troubles

Door Blokker_1999 op zondag 29 juli 2018 11:33 - Reacties (7)
Categorie: /var, Views: 3.244

!!! Klein beetje ergernis van de afgelopen weken/jaren van mij afschrijven !!!

Sinds heel wat jaren sta ik voor 1 van mijn hobby projecten in voor het digitaal ondertekenen van de code en installers die we creëeren. Doordat we bijna dagelijks builds maken hebben we dit werk dan ook geautomatiseerd. Maar het verkrijgen van zo een certificaat en het gebruik ervan wordt met elke iteratie moeilijker en moeilijker.

Toen we hiermee begonnen hadden we via Tucows een certificaat van Comodo gekocht. Comodo is evenwel niet de eenvoudigste als het op verificatie aankomt van je identiteit. Niet alleen verwachten ze dat je een hoop documenten opstuurt, ze willen ook nog eens dat je langs de notaris passeert om deze te laten wettigen. Die man trok nogal een ogen, zoiets had hij nog nooit meegemaakt.

Toen het certificaat na 2 jaar verviel hebben we dan ook even rondgekeken en kwamen we bij Globalsign uit. Voor een gelijkaardig bedrag kregen we een eenvoudigere verificatieprocedure en bijkomend ook nog eens ondersteuning in het Nederlands ipv uit India. Dit is enkele jaren goed gegaan totdat Globalsign besloot om geen code signing certificaten meer te verkopen aan particulieren.

Terug naar Comodo dus, en terug langs de notaris. De eerste keer geen probleem, maar toen het certificaat verviel na 2 jaar ben ik tegen een muur aangelopen. Opnieuw heel de papierwinkel in orde gemaakt, netjes betaald maar ik heb nooit mijn certificaat gekregen. En ook mijn geld heb ik nooit teruggezien. Heel dat probleem heeft ons uiteindelijk meer dan een maand gekost voordat ik doorhad: dit komt niet meer goed. Snel een nieuwe aanbieder gezocht en ditmaal bij Thawte uitgekomen. Eenvoudige procedure (net zoals bij Globalsign), snel doorlopen en we waren weer vertrokken.

Recent naderde dan het einde van dat certificaat en ga je dus weer op zoek naar een nieuw aanbod. Blijkt dat ook Thawte gestopt is met het verkopen van code signing certificaten aan particulieren en als je wat verder kijkt dan vind je dat zo goed als alle aanbieders ermee gestopt zijn. Comodo bleek even de enige die er nog was totdat we bij Certum uitkwamen.

Maar niet alleen zijn de meeste CAs gestopt met de verkoop aan particulieren, het blijkt vandaag ook standaard te zijn om het certificaat om een smartcard te zetten in plaats van een puur softwarematig cert te gebruiken. Dus konden we ook nog eens gaan investeren in een hardware token. Nadat ik het token in ontvangst had genomen moesten we nog wat hordes overwinnen. Het tekenen gebeurd in een virtuele machine die vandaag op Hyper-V staat gevirtualiseerd. Het token heeft een USB aansluiting. Je ziet hem al komen, Hyper-V doet geen USB passthrough. Dit heb ik gelukkig kunnen oplossen met een freeware tooltje van VirtualHere. De gratis versie staat maar 1 USB apparaat toe, maar dat is alles wat ik nodig heb.

Dan heb je je kaartlezer in je VM, software en drivers geïnstalleerd en dan blijft de software maar melden dat er geen kaartlezer beschikbaar is. Om gek van te worden. Daar ik eerst denk dat het aan de USB passthrough haal ik een oude PC van onder het stof, installeer er snel een Win10 op en merk dat ik daar hetzelfde probleem heb. Het duurt een tijd voor ik de klik maak maar opeens heb ik het.

RDP, verdomde RDP schakelt de smartcards uit op de PCs waarmee je verbinding maakt om dan je eigen smartcards door te geven aan die PC. Microsoft noemt dit een veiligheidsmaatregel. Ik kan er enkele andere, minder leuke namen voor bedenken. Maar het zij zo. Ik installeer snel VNC om mijn theorie te testen. Ik sluit de RDP connectie, start de VNC connectie en kijk, de kaartlezer is gevonden.

Maar nog mag ik niet rusten. Want het nieuwe hardware token heeft 1 groot nadeel ten opzichte van een softwarematige private sleutel. Telkens als ik het certificaat wil gebruiken om te tekenen, moet ik een PIN code ingeven. Begrijp me niet verkeerd. Ik begrijp waarom men hardware tokens is gaan gebruiken. Deze kan je niet zomaar stelen. Maar het maakt het er voor dit type van gebruik niet eenvoudiger op. Gelukkig kwam ik al heel snel een oplossing tegen op het grote internet waarbij men dit probleem had opgelost met AutoHotkey. Deze kan netjes voor je de PIN code ingeven telkens het venstertje naar boven komt.


code:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
  Loop
  {   
    Sleep 2000
    if (WinExist("Windows Security"))
    {   
      WinActivate ; use the window found above
      SendInput 1234
      SendInput {Enter}
    }   
  }



En zo kunnen we weer 2 jaar verder. Benieuwd welke barrière ze in 2020 voor mijn voeten gaan gooien.

“Iedereen kan mailen als Charles Michel of Jan Jambon”

Door Blokker_1999 op zaterdag 28 oktober 2017 13:22 - Reacties (1)
Categorie: /var, Views: 1.836

Computerwetenschapper Jeroen Baert van de KU Leuven heeft na de ophef in Nederland over het ontbreken van spf records op de domeinen van de overheid eenzelfde controle gedaan bij deze van de Belgische overheid en heeft daarna enkele mails aan het persbureau Belga laten zien om aan te tonen dat het ook mogelijk is om mails die afkomstig lijken van het email adres van onze eerste minister te versturen met daarbij volgende opmerking:
Op zich is dit vreemd, het probleem bestaat vermoedelijk al lang, maar is in principe heel snel op te lossen
En dit vind ik zeer vreemd voor een computerwetenschapper. Deze man zou toch moeten weten hoe email werkt en hoe de beveiliging (die er amper is) werkt. Het toevoegen van een SPF record gaat, in tegenstelling tot wat hij tegenover Belga verteld, helemaal niet voorkomen dat een vreemde nog een email gaat sturen die lijkt te komen vanaf een minister. Dit blijft een koud kunstje.
Volgens Baert moeten de operatoren hun ‘spf-record’ in orde brengen, waarmee wordt bepaald wie het e-mailadres mag gebruiken. Mails die die toestemming niet hebben, zouden zo worden geweigerd.
Als het zo simpel was dan hadden we de hoeveelheid spam en de hoeveelheid malware die wordt verdeeld al heel lang kunnen terugdringen. Zoals in het artikel rondom het ontbreken van deze records in Nederland al te lezen viel in de comments is een SPF record nog altijd iets dat gecontroleerd moet worden aan de kant van de ontvanger en niet de verzender. Daarnaast kan de ontvanger er voor kiezen de controle niet uit te voeren of een andere actie ondernemen dan dat de verzender vraagt (bijv. markeren als spam ipv te verwijderen).
Daarnaast zijn er ook weer verzenders die er voor kiezen om een zogenaamde “soft fail” te implementeren door allerhande technische beperkingen en fouten die verderop in de email keten kunnen gebeuren tussen zender en ontvanger en waar geen van de 2 partijen controle over heeft.

Ik vind het dan ook zeer bedenkelijk dat een computerwetenschapper een uitspraak doet over iets in zijn vakgebied waarmee hij de bal heel hard misslaat. Je kan een probleem dat inherent is aan een decennia oud protocol niet zomaar oplossen door een simpel record toe te voegen wat alleen maar zou werken in een ideale wereld. Want als we die ideale wereld hadden, dan hadden we dat record niet nodig. Om nog maar te zwijgen over alle andere beveiligingssystemen die je nog zou kunnen implementeren in mail en waar je ook maar weer moet vertrouwen op de tegenpartij…

Gezocht: partner voor schijnhuwelijk

Door Blokker_1999 op woensdag 26 juli 2017 08:12 - Reacties (31)
Categorie: /var, Views: 11.426

Belastingen in België behoren tot de hoogste ter wereld, en alleenstaanden behoren tot de hoogst belaste mensen in België. Daaruit concludeer ik dat ik vermoedelijk 1 van de hoogst belaste mensen ter wereld ben.

Een voorbeeld?

Heel veel zogenaamde aftrekposten, dat zijn bedragen die je van je bruto wedde aftrekt om zo een lager belastbaar inkomen te verkrijgen, mogen koppels op beide lonen verrekenen. Neem bijvoorbeeld de aftrek voor de lening die je bent aangegaan voor de eigen woning. Hoewel die woning evenveel kost of je nu alleen of met twee woont, je betaalt er als single (met 1 loon) op het einde van de rit meer voor dan als koppel (met 2 lonen). En dit is zo voor de meeste belastingmaatregelen

In de huidige begrotingsonderhandelingen ligt een voorstel op tafel om weer net hetzelfde te doen. Maandag kwam naar buiten dat de regering een belasting van 0,1% wil invoeren op effectenrekeningen maar met een vrijstelling van 200 000 euro. Dinsdag werd verduidelijkt dat deze vrijstelling per partner geldig is. Met andere woorden: ook hier worden koppels weer bevoordeeld. Niet dat ik zoveel geld heb, maar het is weer een zoveelste slag in het gezicht van de single.


Daarom deze oproep: ik ben op zoek naar een partner m/v voor een schijnhuwelijk ten behoeve van een fiscale lastenverlaging. Geïnteresseerden mogen mij altijd een DM sturen.

Op en top Nederlands?

Door Blokker_1999 op zaterdag 13 februari 2016 10:43 - Reacties (31)
Categorie: /var, Views: 6.433

In de krant kwam ik vandaag een artikel tegen met als ronkende titel "Zeg niet callgirl maar beldel". Ik geef even de intro van het artikel mee:
Vervang lastminutereis door valreepreis, zeg niet airbag maar botsballon en noem een callgirl voortaan een beldel. We moeten af van overbodige Engelse woorden in onze taal. “We zijn onze eigen taal aan het ondergraven”, zegt Frens Bakker, medeauteur van het boek Op-en-top Nederlands
In het artikel gaat men verder in op de verengelsing van onze taal. En hoewel ze daar voor een deel gelijk in hebben (moeten we het echt hebben over kids wanneer we het hebben over onze kinderen?) slaan zij in hun opzet toch wel heel ver door. Bijkomend maken zij trouwens ook fouten tegen de taal die zij zo verdedigen.

Even verder in het artikel lezen wij:
"Maar er zijn heel wat an­de­re re­de­nen. Zo kun je En­gel­se leen­woor­den ge­brui­ken als smurf­woor­den: nie­mand weet wat ze pre­cies be­te­ke­nen. Sco­pe is er zo een­tje, of in­put. Door­dat nie­mand de exac­te be­te­ke­nis kent, kun je er ach­ter­af nog alle kan­ten mee uit. Daar­naast kie­zen we soms En­gel­se woor­den om­dat die de be­te­ke­nis af­zwak­ken. ‘I love you’ klinkt min­der be­la­den dan ‘Ik hou van je’.”
Met alle respect voor deze heren. Maar het is niet omdat zij de termen scope of input niet verstaan dat deze in het dagelijkse leven ten onrechte worden gebruikt.

Het gebruik de betekenis kunnen uiteraard afhankelijk zijn van context maar een woord als scope betekend meestal gewoon de omvang. Met input bedoelen we gewoon de invoer. We zouden inderdaad gebruik kunnen (en moeten) maken van deze Nederlandstalige woorden wanneer het kan, maar in vele velden zoals de technologie sector is het nu eenmaal gebruikelijk om Engelstalige woorden te gebruiken daar heel de omgeving Engelstalig is. ITers onder ons weten maar al te goed hoe moeilijk het kan zijn wanneer je echt alles gaat vertalen om daarna hulp te gaan zoeken.

Lezen we verder:
Voor­al de evo­lu­tie in het on­der­wijs baart hem zor­gen. “In het ho­ger on­der­wijs wordt steeds meer En­gels ge­spro­ken, waar­door het niet lan­ger no­dig is om de we­ten­schap­pe­lij­ke ter­mi­no­lo­gie in het Ne­der­lands bij te wer­ken. Zo on­der­graaf je je ei­gen taal.”
Maar waarom wil je wetenschappelijke terminologie vertalen naar het Nederlands? Het onderzoek gebeurd meer en meer internationaal en de voertaal bij dat onderzoek is Engels. Ga je later werken Iin je vakgebied dan heb je heel veel kansen dat je met buitenlanders zult moeten communiceren over je vakgebied en dan sta je daar ineens met alleen maar de kennis van de Nederlandstalige termen.

Maar wat me het meeste stoort zijn de alternatieven waar ze mee afkomen. Het is dan ook de titel die me aanzette om het artikel te lezen.

Nemen we bijvoorbeeld het woord callgirl (wat al heel lang in het Nederlands gebruikt word) dan heb je een samengesteld woord waarbij zeker de onafhankelijke woorden geen negatieve bijklank hebben. Ga je dan voor beldel, met alle respect maar dan ben je toch echt iemand aan het beledigen. Een ander alternatief dat ze geven is belnimf. Nimf als in nimfomane persoon? Wat Iis er mis met belmeisje als je dan toch echt een Nederlands woord wenst? Of is het echt de bedoeling er een negatieve klank aan te geven?

En het blijft niet bij dat ene woord. Een onenightstand word een scharrelwip bijvoorbeeld. Als het niet beter kan heren, dan doe je het naar mijn mening beter niet en gebruik je de Engelse term. Een update word een bijtijding (waarom geen opwaardering of bijwerking?) Een babysit een bengelbewaarder, wiegenwacht of oppas (dat laatste kennen we gelukkig wel, die eerste twee?)

Maar men zondigt nog meer. Eigennamen vernederlandst men ook. Het is een mirakel dat ik in heel dat artikel nog geen Apple iFoon zie staan of een Driesterren Melkweg (voor hen die het niet weten, de naam Samsung komt van het Koreaans voor 3 sterren).

Wat men wel doet is bijvoorbeeld de naam Bitcoin vertalen naar webmunt of digimunt. Terwijl we op Tweakers al lang spreken van virtuele munten (of valuta) is de Bitcoin toch echt een naam van 1 van die producten en geen allesomvattende naam. Toegegeven, ik zeg ook wel een Bic tegen een balpen. Een sandwich (vernoemt naar een plaatsje nabij Dover) word ook maar even hernoemd naar een dubbeldekker (even een bus opeten?)

Maar de beste vind ik wel "toep". Hun eigen verzonnen afkorting voor "app". Toep is uiteraard een verkorting van toepassing maar als je dan gewoon al maar de uitleg leest op hun eigen website (op-en-top-nederlands.nl) dan lezen we daar
De regelmatig geactualiseerde woordenlijst is gratis te doorzoeken via de toep Vindpunt. Deze toeppassing (applicatie), werkt op alle platformen en zowel op uw mobiele telefoon als op uw tablet en computer.
Nu lijkt het mij dat applicatie toch echt een Nederlandstalig woord is. Toegegeven, het heeft zijn oorsprong vermoedelijk in het Engels maar we spreken niet over een application, maar een applicatie. Bijkomend staat in diezelfde zin ook het woord tablet en het woord computer. 2 Engelstalige woorden die men blijkbaar zo normaal vind dat men deze niet moet vertalen.

Het mag duidelijk zijn dat de vernederlandsing van deze engelstalige termen niet eenvoudig is, maar laten we het alstublieft op een vriendelijke manier doen zonder dat we aan bepaalde woorden (die objecten, mensen of beroepen omschrijven die wel eens een negatieve bijklank hebben) zomaar negatieve woorden moeten toevoegen en laat ons ook niet overdrijven. Een app is een app en een computer een computer.

Tweakers vormt samen met Tweakers Elect, Hardware.Info, Autotrack, Nationale Vacaturebank, Intermediair en Independer de Persgroep Online Services B.V.
Alle rechten voorbehouden © 1998 - 2019 Hosting door True